منبع: ارسالی کاربران/نسرین

زن ومردجوانی به محله جدیدی اسبا‌ب‌کشی کردند.روزبعدضمن صرف صبحانه، زن متوجه شد که همسایه‌اش درحال آویزان کردن رخت‌های شسته است و گفت: لباس‌ها چندان تمیز نیست. انگار نمی‌داند چطور لباس بشوید.
احتمالا باید پودر لباس‌شویی بهتری بخرد.همسرش نگاهی کرد اما چیزی نگفت. هربار که زن همسایه لباس‌های شسته‌اش را برای خشک شدن آویزان می‌کرد،

زن جوان همان حرف را تکرار می‌کرد تا اینکه حدود یک ماه بعد، روزی از دیدن لباس‌های تمیز روی بندرخت تعجب کردوبه همسرش گفت: "یاد گرفته چطور لباس بشوید. مانده‌ام که چه کسی درست لباس شستن را یادش داده.."

مرد پاسخ داد: من امروز صبح زود بیدار شدم و پنجره‌هایمان را تمیز کردم!

زندگی هم همینطور است.وقتی که رفتار دیگران رامشاهده می‌کنیم، آنچه می‌بینیم به درجه شفافیت پنجره‌ای که از آن مشغول نگاه ‌کردن هستیم بستگی دارد. قبل از هرگونه انتقادی،بد نیست توجه کنیم به اینکه خوددر آن لحظه چه ذهنیتی داریم و از خودمان بپرسیم آیا آمادگی آن را داریم که به‌ جای قضاوت کردن فردی که می‌بینیم، در پی دیدن جنبه‌های مثبت او باشیم.

محققان دانشگاه آی بی ام به تازگی اختراعی را به ثبت رسانده اند که این رویا را محقق می کند.
این اختراع یک دستگاه کنترل از راه دور هوشمند و شبکه ای است که قادر به ارسال پیام به سایت توییتر و فیس بوک بوده و با استفاده از آن حتی می توان وبلاگ شخصی را هم به روز کرد.

کاربر می تواند در حین انکه این فعالیت ها را انجام می دهد برنامه های تلویزیون را تماشا کرده و کارهای عادی را که با یک دستگاه کنترل تلویزیون انجام می داده کماکان انجام دهد.
کاربران می توانند برای تایپ پیام از جملات پیش فرض در نظر گرفته شده برای هر دکمه استفاده کنند یا جملات مورد نظر خودشان را درج کنند. از این طریق می توان جدیدترین پیام های کاربران دیگر در فیس بوک، توییتر، وبلاگ شخصی و … را مشاهده کرد.

مردی که همسرش را از دست داده بود دختر سه ساله اش را بسار دوست می داشت ، دخترک به بیماری سختی مبتلا شد .

پدر به هر دری زد تا کودک سلامتی اش را دوباره بدست بیاورد ، هرچه پول داشت برای درمان او خرج کرد

ولی بیماری جان دخترک را گرفت و او مرد ...

پدر در خانه اش را بست و گوشه گیر شد . با هیچکس صحبت نمی کرد ...

سرکار نمی رفت . دوستان و آشنایانش خیلی سعی کردند تا او را به زندگی عادی برگردانند ولی موفق نشدند . شبی پدر رویای عجیبی دید ، دید که در بهشت است و صف منظمی از فرشتگان کوچک در جاده ای طلایی به سوی کاخی مجلل در حرکت هستند ، همه فرشته های کوچک در حال شادی بودنند .

هر فرشته شمعی در دست داشت و شمع همه فرشتگان به جز یکی روشن بود ، مرد جلوتر رفت و دید فرشته ای که شمعش خاموش است ، همان دختر خودش است

پدر فرشته غمگینش را در آغوش گرفت و او را نوازش داد ، از او پرسید : دلبندم، چرا غمگینی؟ چرا شمع تو خاموش است ؟

دخترک به پدرش گفت : باباجان ، هر وقت شمع من روشن می شود ، اشکهای تو آن را خاموش می کند و هر وقت تو دلتنگ می شوی ، من هم غمگین می شوم هر وقت تو گوشه گیر می شوی من نیز گوشه گیر می شوم نمی توانم همانند بقیه شاد باشم .

پدر در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، از خواب پرید.

اشکهایش را پاک کرد، ناراحتی و غم را رها کرد و به زندگی عادی خود بازگشت.

• راز موفقیت از زبان سقراط! (داستان کوتاه)
• داستان بسیار زیبای نرم کردن فولاد!
• به من بگو خدا چه شکلیه ... ؟
• جلسه ی خواستگاری... بعد از نیم ساعت سكوت(طنز)
• داستان فوق العاده فوق العاده زیبای پسرك و خدمتكار
• ماجرای طنز
• بوسه درعوض بدهی (داستان طنز)
• دانه می كارم تا صبوری بیاموزم (داستان)
• داستان كوتاه مرد و پیله كرم ابریشم

مدت زیادی از تولد برادر ساكی كوچولو نگذشته بود . ساكی مدام اصرار می كرد به پدر و مادرش كه با نوزاد جدید تنهایش بگذارند .

پدر و مادر می ترسیدند ساكی هم مثل بیشتر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی كند و بخواهد به او آسیبی برساند . این بود كه جوابشان همیشه نه بود . اما در رفتار ساكی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم برای تنها ماندن با او روز به روز بیشتر می شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصمیم گرفتند موافقت كنند ، ساكی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . اما لای در باز مانده بود و پدر و مادر كنجكاوش می توانستند مخفیانه نگاه كنند و بشنوند . آنها ساكی كوچولو را دیدند كه آهسته به طرف برادر كوچكترش رفت ، صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت : نی نی كوچولو به من بگو خدا چه جوریه ؟ من داره یادم میره ...

در روزگارى که بستنى با شکلات به گرانى امروز نبود ، پسر١٠ ساله‌اى وارد قهوه فروشى هتلى شد و پشت میزى نشست . خدمتکار براى سفارش گرفتن سراغش رفت .

پسر پرسید : بستنى با شکلات چند است؟

خدمتکار گفت : ٥٠ سنت

پسر کوچک دستش را در جیبش کرد ، تمام پول خردهایش را در آورد و شمرد . بعد پرسید : بستنى خالى چند است ؟

خدمتکار با توجه به این که تمام میزها پر شده بود و عده‌اى بیرون قهوه فروشى منتظر خالى شدن میز ایستاده بودند ، با بی‌حوصلگى گفت : ٣٥ سنت

پسر دوباره سکه‌هایش را شمرد و گفت :

براى من یک بستنی بیاورید .

خدمتکار یک بستنى آورد و صورت‌حساب را نیز روى میز گذاشت و رفت . پسر بستنى را تمام کرد ، صورت‌حساب را برداشت و پولش را به صندوق‌دار پرداخت کرد و رفت . هنگامى که خدمتکار براى تمیز کردن میز رفت ، گریه‌اش گرفت . پسر بچه روى میز در کنار بشقاب خالى ، ١٥ سنت براى او انعام گذاشته بود !